ἀνυμέναιος
ἀνυμέναιος, without the nuptial song, unwedded
ἀνῠμέναιος, ον,
- without the nuptial song, unwedded, S. Ant. 876, 917, E. Hec. 416, Men. 548, etc.; μοῖρα ἀ. S. OC 1221 (lyr.): neut.pl. as Adv., Id. El. 962, E. Ph. 347 (lyr.). Adv. -ως Sch.ad loc.
I
1 que no está casado
• enemigo de bodas
μοῖρα
II adv.
1 ἀνυμέναια sin bodas, en soltería
γηράσκειν
2 -ως sin bodas Sch.E.Ph.347.
ἀν·υμέναιος, ος, ον [ῠ] sans chant nuptial, sans hyménée, Soph. Ant. 176, etc. ; Eur. Hec. 416 ; adv. ἀνυμέναια, Soph. El. 962 ; Eur. Ph. 347, sans hyménée.
Étym. ἀν-, ὑμέναιος.
ἀνυμέναιος, ohne Hochzeitsgesang, unvermählt (VLL ἄγαμος), παρθένος Eur. Herc.Fur. 834 u. öfter ; ἀνυμέναια, adverbial, Soph. El. 950 ; Eur. Phoen. 349.
ἀνυμέναιος
- without the nuptial song, unwedded, Soph., Eur.: neut. pl. as adv., Soph., Eur.