ἀπήρωτος
ἀπήρωτος, intact, unimpaired
ἀπήρωτος, ον,
- intact, unimpaired, Thphr. CP 3.5.1, Gal. 5.234. Adv. -ωτί Theognost. Can. 159.
1 indemne, íntegro
ὑγιὲς καὶ ἀπήρωτον
2 adv. -ωτί sin daño Theognost.Can.p.159.20.
ἀ·πήρωτος, ος, ον, non mutilé, Th. C.P. 3, 5, 1.
Étym. ἀ, πηρόω.
ἀπήρωτος, unverstümmelt, unversehrt, Sp.