ἀπαρακάλυπτος
ἀπαρακάλυπτος, uncovered
ἀπαρα-κάλυπτος [κᾰ], ον,
- undisguised, γυμνὴ καὶ ἀ. κατηγορία Hld. 10.29. Adv. -τως Pl. R. 538c, Euthd. 294d: Comp. -ότερον D.C. 67.3.
- 2 open-hearted, ἀ. τὰς ψυχάς Ptol. Tetr. 155.
1 descubierto, no encubierto
κεφαλή
κατηγορία
• fig. abierto, cordial
ἀ. τὰς ψυχάς
de alma
• compar. neutr. como adv. -ότερον D.C.67.3.2.
2 adv. -ως abiertamente Pl.R.538c, Euthd.294d,
ὀργίζεσθαι
ἀ·παρακάλυπτος, ος, ον [κᾰ] non voilé, non caché, ouvert, fig. Hld. 10, 29, etc.
Étym. ἀ, παρακαλύπτω.
ἀπαρακάλυπτος, unverhüllt, κεφαλή Plut. qu.Rom. 11 ; unverhohlen, adv., ἐρωτᾶν Plat. Euthyd. 294d ; Sp.
ἀπαρακάλυπτος
παρακαλύπτω
- uncovered: adv. -τως, undisguisedly, Plat.