ἀπαράβλητος
ἀπαράβλητος, incomparable
ἀπαρά-βλητος, ον,
- incomparable, PLond. 2.232.5 (iv A.D.), f.l. for -βατος in Ph. 2.509.
I
1 incomparable
κύριος
ἀ. πρὸς πάντας
• subst. τὸ ἀ. del mundo por op. Dios,
μὴ ἔχων τὸ ἀ.
no teniendo punto de comparación
2 que no puede ser arrojado a
χοίρους ... οἷς καὶ ἀπαράβλητα ... τὰ ... ἀποστολικὰ ... κηρύγματα δεῖ εἶναι
II adv. -ως incomparablemente
ἀ. τὴν ὑπεροχὴν ἔχει
τοῦ ἐν ἡμῖν βλεπτικοῦ πνεύματος ἀ. λαμπρότερος ὤν
ἀ·παράβλητος, ος, ον, incomparable, Rhét. 1, 502 W. ; Orig. 2, 574.
Étym. ἀ, παραβάλλω.
ἀπαράβλητος, unvereinbar, Theophr.