ἀπιστόκορος Save DGE Bailly 2024 ἀπιστόκορος -ον harto de incredulidad, muy incrédulo ἄνδρες Orac.Sib.1.150, ψεῦσται Orac.Sib.1.177, ἄνθρωποι Orac.Sib.1.329. ἀπιστό·κορος, ος, ον, profondément incrédule, Sib. 1, 150, etc. Étym. ἄπιστος, κόρος.