ἀπομαίνομαι
ἀπομαίνομαι, to rave, rage to the uttermost
ἀπομαίνομαι, aor. 2 ἀπεμάνην [ᾰ],
- go mad, Luc. DDeor. 20[12].1.
1 enloquecer, volverse loco
παύσεθ' οὗτος ἀπομανείς
ἔνθεος ἥδε ἡ μανίη. κἢν ἀπομανῶσι
ἀπομανεὶς οὖν ἔδωκα ... κόσσον
2 recobrar la cordura
ἀπομανεῖσα ... ἡ Ῥέα
ἀπο·μαίνομαι (ao. 2 ἀπεμάνην) [μᾰν] devenir tout à fait fou, Luc. D. deor. 12, 1 ; Spt. Dan. 12, 4.
ἀπομαίνομαι, (μαίνομαι), ausrasen, zu rasen aufhören, ἀπομανεῖσα Luc. D.D. 12.1.
ἀπομαίνομαι
- Pass. to rave, rage to the uttermost, Luc.