ἀπομανθάνω
ἀπομανθάνω, to unlearn
ἀπομανθάνω,
- unlearn, ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι Pl. Phd. 96c, cf. Prt. 342d, X. Cyr. 4.3.14, Antisth. ap. D.L. 6.7: c. inf., Plu. Lyc. 11.
1 olvidar, desaprender
ὥστε ἀπέμαθον καὶ ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι
ἃ αὐτοὶ διδάσκουσιν
οὐδὲν γὰρ τῶν πεζικῶν ἀπομαθησόμεθα ἱππεύειν μανθάνοντες
2 aprender completamente
τὰ ἐκ τῆς συνηθείας ἀπομαθόντα
ἀπο·μανθάνω, désapprendre, Xén. Cyr. 4, 3, 14 ; Plat. Phæd. 96c, etc.
ἀπομανθάνω, (μανθάνω), verlernen, Plat. Prot. 842d ; Xen. Cyr. 4.3.14 u. Sp.
ἀπομανθάνω
- to unlearn, Lat. dediscere, Plat., Xen.