Logeion | ἀπονίναμαι

ἀπονίνᾰμαι, Med., fut. ἀπονήσομαι Hom.: Ep. aor. 2 without augm. ἀπονήμην, ἀπόνητο Hom.; 2 sg. opt. ἀπόναιο Il. 24.556, 3 pl. ἀποναίατο h.Cer. 132, S. El. 211 (lyr.); inf. ἀπόνασθαι A.R. 2.196; part. ἀπονήμενος Od. 24.30: later aor. 1 ἀπωνάμην Luc. Am. 52, Procl. in Alc. p.89 C.:—

have the use or enjoyment of a thing, ἧς ἥβης ἀπόνητο Il. 17.25; τῶνδʼ ἀπόναιο mayest thou have joy of them, ib. 24.556; τιμῆς ἀπονήμενος Od. l.c.; μηδέ ποτʼ ἀγλαΐας ἀποναίατο S. El. 211: without gen., ἦγε μὲν οὐδʼ ἀπόνητο married her but had no joy [of it], Od. 11.324; θρέψε μὲν οὐδʼ ἀπόνητο ib. 17.293, cf. 16.120; πόλιν κτίσας οὐκ ἀπόνητο Hdt. 1.168.

tener el uso o placer de una cosa, disfrutar, sacar provecho c. gen. ἧς ἥβης Il.17.25, τιμῆς Od.24.30, h.Cer.132, ἀγλαΐας S.El.211, ἐδωδῆς A.R.2.196, δωτίνης A.R.1.88, κρίσεως Luc.l.c.

• Ἁρμονίης Nonn.D.3.114, ἀλλήλων δ' ἀπόναντο Musae.343, c. prep. y gen. ἐκ τούτων PMasp.151.178 (VI d.C.)

• abs. sacar provecho en uso formulario ἦγε μέν, οὐδ' ἀπόνητο se casó con ella, pero no le aprovechó, Od.11.324, θρέψε μέν, οὐδ' ἀπόνητο Od.17.293, πόλιν κτίσας οὐκ ἀπόνητο Hdt.1.168, ἀπώνατο †λέγειν† Procl.in Alc.89, οὐδὲν ἀπώνατο D.Chr.1.46, cf. 66.26, ἀπόνασθαι· ἀπολαῦσαι, κατατρυφᾶν Hsch.

ἀπ-ονίναμαι [ὀνίνημι] sigm. aor. ἀπωνησάμην, stamaor. ἀπωνήμην, ep. ἀπονήμην, later Gr. ἀπωνάμην; fut. ἀπονήσομαι, genieten van, vreugde beleven aan, voordeel hebben van, met gen.: σὺ … τῶνδ’ ἀπόναιο moge je hiervan genieten Il. 24.556.

ἀπονίναμαι

to have the use or enjoyment of a thing, c. gen., Hom., Soph.; but the gen. is often omitted, ἦγε μὲν οὐδʼ ἀπόνητο married her but had no joy [of it], Od.; οὐκ ἀπώνητο (sc. τῆς πόλεως) Hdt.

Menu

Word wheel

ἀπονίναμαι

Saved

Recent