ἀπονίπτω
I limpiar c. ac. de la cosa eliminada
βρότον ἐξ ὠτειλέων
ξηρὰ ... ὄξει ἀπονίψας
τὸν ῥύπον τῶν ποδῶν
• c. doble ac., fig.
ῥυτίδα τῆς ἁμαρτίας ἡμᾶς
• en v. med. limpiarse
αἷμα
τὸν πηλὸν ... τῶν ποδῶν
κόνιν ἰκμαλέην
• abs. lavarse
ἐγὼ μὲν ἀποτρέχων ἀπονίψομαι
II
1 lavar o lavarse c. ac. de pers. y partes del cuerpo
εἰώθει τοὺς παριόντας ἀναγκάζειν ἀπονίπτειν ἑαυτόν
τὸ πρόσωπον
τὰς χεῖρας
τραύματα
Κώκυτος ... ἀφ' ἕλκεα νίψεν Ἄδωνιν
• en v. med. lavarse
χρῶτ'
χεῖράς τε πόδας τε
τὰς χεῖρας
τὼ πόδε
• en v. med., abs. lavarse las manos esp. después de las comidas, Ar.Byz.Fr.368,
ἀπονίψασθαι δοτέον
• en perf. pas. mismo sent.
ἀπονενίμμεθ'
• c. gen.
τῆς κρήνης ἀπονιψάμενος
ἀπονίψασθαι τὸ πρόσωπον ἀπὸ τὰς κράνας
2 raro de cosas limpiar
τὸ ἅρμα
Strong 633
to wash off: mid. (reflex.), τ. χεῖρας, Mt 27:24.†