ἀποπομπή
ἀποπομπή, a sending away: getting rid
ἀποπομπ-ή, ἡ, (ἀποπέμπω)
- sending away, LXX Le. 16.10.
- b valediction, Men.Rh. p.333S.
- 2 divorce, PSI 1.36a16 (i A.D.), etc., Poll. 8.31.
- 3 averting an ill omen, etc., ἀ. ποιεῖσθαι Isoc. 5.117; getting rid, πυρετῶν Luc. Philops. 9.
alejamiento, rechazo, conjuro, exorcismo
ἀποπομπὰς αὐτῶν ποιεῖσθαι
δαιμόνων
πυρετῶν
• repudio de la mujer en el divorcio PSI 36a.16 (I d.C.), Stud.Pal.20.5.30 (II d.C.)
• despedida como género retórico, Men.Rh.333.
ἀποπομπή, ῆς (ἡ) action d’écarter, de repousser, Luc. Philops. 9 ; particul. éloignement d’un mal, action de conjurer un fléau ; ἀποπομπὰς ποιεῖσθαι, Isocr. 106b, accomplir les cérémonies de préservation.
Étym. ἀποπέμπω.
ἀποπομπή, ἡ,
1) die Ab-, Entsendung, Entfernung, πυρετῶν Luc. Philops. 9.
2) Abwendung eines Unglücks, einer bösen Vorbedeutung, Sühne, ἀποπομπὰς ποιεῖσθαι, der bösen Götter, Isocr. 5.117.
1) die Ab-, Entsendung, Entfernung, πυρετῶν Luc. Philops. 9.
2) Abwendung eines Unglücks, einer bösen Vorbedeutung, Sühne, ἀποπομπὰς ποιεῖσθαι, der bösen Götter, Isocr. 5.117.
ἀποπομπή
ἀποπέμπω
- a sending away: getting rid of an illness, Luc.