ἀποποιέω
ἀποποιέω, unmake
- unmake, Corp.Herm. 9.6.
- 2 deduct, τὸ ἀποποιηθέν BGU 475r5 (ii A.D.).
- II Med., put away from oneself, reject, LXX Jb. 14.15, Plu. Symp. 2.152a; refuse, δὼρον Plot. 4.3.14; deny, disclaim, εἰδέναι τι Max.Tyr. 24.4; do away with, kill, Cat.Cod.Astr. 7.135.29.
1 deshacer
πάντα ποιεῖν καὶ εἰς ἑαυτὴν ἀ.
τῆς τροφῆς ... ἀποποιουμένης διὰ ... φύλλων
el alimento eliminado por las hojas
• destruir, destrozar en v. pas., de rebeldes Cat.Cod.Astr.7.135.29.
2 rechazar
ὡς ἀλλοτρίους
• c. gen. rechazar, oponerse a
γάμου
• esp. en v. med. deshacerse de, renunciar
αὐτήν
τὸν ἄκακον
δεῖ πρῶτον ἀποποιεῖσθαι τὸν Λυκοῦργον αὐτοῖς νόμοις
tiene que renunciar primero a Licurgo y a sus leyesὁ δὲ ... ἀποπ[επό]ηται παρ[ὰ τ]ὰς προσ[τα]σ[ί]ας [τ]ὰς αὐτοῦ
• renunciar, rehusar, negar
τὰ δὲ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ ἀποποιοῦ
δῶρον
τὸ κρίμα
τὰ μὲν ἄλλα ἅπαντα ἀποποιεῖται εἰδέναι
3 deducir en contabilidad
τὸ ἀποποιηθὲν ὑπὲρ ... τόπων ἀοικήτων