ἀποπνοή
ἀποπνοή, exhalation, evaporation
ἀπο-πνοή, ἡ,
- exhalation, evaporation, Arist. Pr. 863a7, Thphr. HP 9.7.2, al.
- II breeze blowing from a place, Arist. Pr. 943b12.
- III death, D.L. 4.21 (prob. for ἀναπνοῆς).
1 exhalación, vaho
ἢ διὰ τὸ χυτικὸν εἶναι κἂν ἱδρῶτα ποιοῖ καὶ ἀποπνοήν;
2 brisa, soplo de viento, aire
ἡ αὔρα καὶ ἀ.
ἐν τῇ Ἀραβίῃ τὴν ἀποπνοὴν εἶναί φασι τὴν ἀπὸ τῆς χώρας εὔοσμον
• olor, rastro de olor
λέγουσι καὶ τοὺς ἵππους τὴν ἀποπνοὴν τὴν ἐκ τῶν ἀνθρώπων φεύγοντας ... φέρεσθαι
ἀποπνοή, ῆς (ἡ)
1 expiration, exhalaison, Arstt. Probl. 1, 30 ; Th. H.P. 9, 7, 2, etc. ||
2 brise qui souffle d’un lieu, Arstt. Probl. 26, 30, 2 ||
3 action d’expirer, mort, DL. 4, 21 (corr. p. ἀναπνοή).
Étym. ἀποπνέω.
ἀποπνοή, ἡ, das Ausatmen, Aushauchen, Theophr.