ἀποπροάγω
ἀποπροάγω, put in the second rank, of things neither good nor bad
ἀποπρο-άγω [ᾰγ], only in pf. Pass., mostly part., ἀποπροηγμένα
- in the second rank, of things neither good nor bad, opp. προηγμένα, Zeno Stoic. 1.48; the distn. was rejected by Aristo ib. 1.83, but cf. Stoic. 3.29, al.: inf. -ῆχθαι Aristo l.c.
no preferir, rechazar como término estoico
τὰ ἀ.
las cosas que no son preferidas, que son rechazadas
• tb. definido como
τὰ δὲ πολλὴν ἀπαξίαν (ἔχοντα)
μὴ τὰ λεγόμενα ἀποπροῆχθαι κατ' ἀνάγκην ὑπάρχειν ἀποπροηγμένα
ἀπο·προάγω (seul. pf. pass. inf. ἀποπροῆχθαι, Sext. et part. neutre ἀποπροηγμένα) t. stoïc. « n’être pas préféré, ce qui n’est pas préféré » par l’homme, p. ex. la maladie, la pauvreté, DL. 7, 105 ; A. Gell. 12, 5 ; cf. Cic. Fin. 3, 15 ; Fam. 9, 7, etc.
ἀποπροάγω, nur pass. ἀποπροηγμένα, das Gegenteil von προηγμένα in der Stoischen Philosophie ; remota u. reiecta, Cic. Fin. 3.15, ad famil. 9.7 ; Sext.Emp. adv.Math. ἀποπροῆχθαι neben προῆχθαι.