ἀποπροθορεῖν
ἀποπροθορεῖν, spring far from
ἀποπρο-θορεῖν, aor. 2 inf. of ἀποπροθρώσκω,
- spring far from, νηός A.R. 3.1280, Orph. A. 545.
ἀποπρο·θορεῖν, inf. ao. 2, s’élancer au loin en avant, A. Rh. 3, 1280 ; Orph. Arg. 547.
Étym. ἀποπρό, θορεῖν, v. θρῴσκω.
ἀποπροθορεῖν, aor. zu ἀποπροθρῴσκω, hervor- u. wegspringen, Ap.Rh. 3.1218, Orph. Arg. 547.