ἀπορηματικός
ἀπορηματικός, expressive of doubt
ἀπορ-ηματικός, ή, όν,
- = ἀπορητικός, S.E. P. 1.221, v.l. in Gal. Nat.Fac. 2.9.
- 2 expressive of doubt, of particles, D.T. 642.26, A.D. Conj. 258.15. Adv. -κῶς S.E. M. 8.1.
1 que duda de pers.,
op. δογματικός
•
αἵρεσις
2 gram. que expresa duda, interrogativo
σύνδεσμος
ἀπορηματικός, ή, όν [μᾰ]
1 en parl. de pers. qui doute, Gal. 2, 127 ||
2 en parl. de choses, qui marque le doute, dubitatif, t. de gr. EM. 414, 55 ; en parl. des particules interrog. ἆρα, μῶν, etc. D. Thr. 642, 26.
Étym. ἀπόρημα.
ἀπορηματικός, zweifelhaft, streitig.
• Adv. -ικῶς , Gramm.
• Adv. -ικῶς , Gramm.