ἀποσμηκτέον
ἀποσμηκτέον, one must wipe clean
ἀποσμ-ηκτέον,
- one must wipe clean, Sor. 1.78, Aët. 12.1.
hay que enjuagar
ὅλον τὸ σῶμα
ἀποσμηκτέον, vb. d’ἀποσμήχω, Sor. Obst. p. 150, 14 Dietz.