ἀποφύλιος
ἀποφύλιος, having no tribe
ἀποφύλιος [ῡ], ον,
- having no tribe, i.e. foreign, A. Fr. 287, Poll. 3.56.
sin tribu, apátrida
ξένοι
ἀπο·φύλιος, ος, ον [ῡ] d’une race étrangère, Eschl. fr. 375.
Étym. ἀ. φῦλον.
ἀποφύλιος, (φῦλον), von fremdem Volksstamm, Aesch. frg. 382.