ἀποφυγή
ἀποφυγή, an escape
ἀποφῠγή ἡ,
- like ἀπόφευξις, escape or place of refuge, βραχείας τὰς ἀποφυγὰς παρέχειν Th. 8.106; ἀ. κακῶν, λυπῶν, escape from ills, griefs, Pl. Phd. 107d, Phlb. 44c (pl.).
- 2 excuse, plea, Aristid. 2.85J.; shift, subterfuge, PStrassb. 40.44 (vi A. D.).
1 c. idea de lugar escapatoria, refugio
ὁ Ἑλλήσποντος ... ἀποφυγὰς τοῖς ἐναντίοις παρεῖχε
• medic. de los humores
ἐς τὰ ἄρθρα ἀποφυγὴν ποιεῖται
se refugian en las articulaciones
2 c. idea separativa acción de escapar, huida c. gen.
κακῶν
λυπῶν
τιμωρίας
ἀλγεινῶν
ἀποφυγὴν οὐδεμίαν μηχανᾶται
• fig. subterfugio, pretexto
δίχα κλοπῆς καὶ ἀποφυγῆς
• gram. evitación de una forma por otra, Sch.Er.Il.3.35b, 12.26.
ἀποφυγή, ῆς (ἡ) [ῡ]
I action d’échapper, Plat. Phæd. 107c, etc. ||
II moyen d’échapper, d’où :
1 port de refuge, Thc. 8, 106 ||
2 excuse, Arstd. t. 2, 85.
Étym. ἀποφεύγω.
ἀποφυγή, ἡ, das Entfliehen, die Befreiung, κακῶν Plat. Phaed. 107c ; auch im plur., λυπῶν Phil. 44c u. Sp. – Zuflucht, ἀποφυγὰς παρέχειν Thuc. 8.106.
ἀποφυγή
- an escape or place of refuge, ἀποφυγὰς παρέχειν Thuc.; ἀπ. κακῶν escape from ills, Plat.