ἀπόφραξις
ἀπόφραξις, a blocking up
ἀπόφραξις, εως, ἡ,
- blocking up, τῆς ὁδοῦ X. An. 4.2.25: pl., πόρων Ph. 2.432.
obstrucción, bloqueo
τῆς ὁδοῦ
τῶν Τεμπῶν
τῶν θυρίδων
• medic. obstrucción
τῶν ἐν πνεύμονι πόρων
ἀπόφραξις, εως (ἡ) action d’obstruer, barricade, Xén. An. 4, 2, 25.
Étym. ἀποφράγνυμι.
ἀπόφραξις, ἡ, die Verzäunung, Versperrung, Xen. An. 4.2.25.
ἀπόφραξις
ἀποφράσσω
- 1a blocking up, Xen.
- Bἀποφράσσω, Plat., Dem. —Mid., ἀποφράξασθαι αὐτούς to bar their passage, Thuc.