ἀποχέω
ἀποχέω, to pour out
- pour out or off, spill, shed, ἀπὸ δʼ εἴδατα χεῦεν ἔραζε Od. 22.20, 85: poet. pres. Med., παγὰν ἃν ἀποχεύονται Κασταλίας δῖναι E. Ion 148 (lyr.).
- 2 pour off, Hp. Ulc. 12; τι εἴς τι Dsc. 1.53.
- II Pass., to be poured off, Plb. 34.9.10; τοῦ μὲν ἀποχεομένου ὕδατος, τοῦ δὲ ἐπιχεομένου Dsc. 2.76; to be shed, fall off, ἀποχυθέντα φύλλα Plu. Alex. fort. 2.332b.
- 2 of plants, come into ear, Thphr. HP 8.8.1, etc.; οὐκ εἰς στάχυν ἀλλʼ οἷον φόβην ib. 4.4.10:—Med., make to shoot, ἀ.ποίην Nic. Th. 569 (s.v.l.); χαίτην ib. 658.
I en gener.
1 tr. volcar desparramando, esparcir
ἀπὸ δ' εἴδατα χεῦεν ἔραζε
• en v. pas.
φύλλα δ' αὐτοῖς δένδρων ἀποχυθέντα
(no utilizan camas) sino hojas de los árboles esparcidas por ellos
• abs. verter el líquido
ἀποχέας ἐς ἕτερον χυτρίδιον
μηθυσθήσῃ καὶ ἀποχεεῖς
• en v. med. mismo sent.
παγάν, ἃν ἀποχεύονται Κασταλίας δῖναι
• regar en v. pas.
διῶρυξ ... δι' οὗ ἀποχεῖται ὁ κλῆρος
2 intr. en v. med.-pas. de líquidos desparramarse
ἀποχεομένων τῶν ὑδάτων
ὅταν πικρότης τις ἀποχυθῇ
πολὺ ἁλὲς ἀποχυθὲν αἷμα
• de un terreno extenderse
ἐλαιὼν εἰς ὃν ἀποχέεται ὁ ἐλαιῶν
II bot. en v. med.
1 tr. hacer brotar, producir de plantas echar
ἀπεχεύατο ποίην
χαίτην
2 intr. germinar, florecer
τὰ (σπέρματα) ... ὀψὲ ἀποχεῖται
ὄρυζον ... ἀποχεῖται δὲ οὐκ εἰς στάχυν
• fig. emanar de Dios
τὸ ἀγαθὸν ἀπ' αὐτοῦ ἀποχεόμενον
1. afgieten
2. uitstorten:
- to pour out or off, shed, let fall, Od.:—poet. Mid. ἀποχεύομαι, Eur.