About Report a problem

Menu

ἀποχράω

ἀποχράω, to suffice, be sufficient, be enough; to be content with

ἀποχράω, Dor. ἀπο-χρέω Archim. Aren. 3.3, [Epich.]253: inf. -χρῆν D. 4.22, Antiph. 161, Luc. Herm. 24 (-χρῆναι v.l. in D.H. 3.22, condemned by AB 81), Ion. -χρᾶν Hdt. 3.138, but -χρῆναι Hp. VC 14; part. -χρῶν, -χρῶσα, v. infr.: impf. ἀπέχρη, Ion. -έχρα Hdt. 1.66: fut. -χρήσω: aor. -έχρησα:—
  • suffice, be sufficient, be enough:
      • 1 abs., in persons other than 3 sg., 1 sg. only in εἷς ἐγὼν ἀποχρέω [Epich.] l.c.; [θανάτω] δύʼ ἀποχρήσουσιν μόνω Ar. Pl. 484; ἀποχρήσει (sc. ἡ ὑφαντική) Pl. Plt. 279b; τηλικαύτην ἀποχρῆν οἶμαι τὴν δύναμιν D. 4.22; ἀποχρῶν ἀνὴρ ἔμοιγε πρὸς τὰ νῦν κακά Pherecr. 145.6; ἡλικία ἀποχρῶσα Ar. Fr. 489; σύμβουλος ἀποχρῶν τῇ πόλει Pl. Alc. 2.145c; of ἀρετή, Stoic. 3.50: c. inf., ἀποχρῶσι . . ἑκατὸν νέες χειρώσασθαι Hdt. 5.31; Κνιδίους μούνους ἀποχρᾶν οἱ τοὺς κατάγοντας γίνεσθαι Id. 3.138, cf. 9.48; πεδίον ἀποχρῶν τὴν Ἀσίαν πρὸς τὴν Εὐρώπην ἀντιτάξαι Philostr. Im. 1.1.
      • 2 mostly in 3 sg., c. dat.,
        • a with a nom., [ποταμὸς] οὐκ ἀπέχρησε τῆ στρατιῇ πινόμενος was not enough to supply the army with drink, Hdt. 7.43, 196; often in the phrase ταῦτʼ ἀπόχρη μοι Ar. Av. 1603, cf. Pl. Phdr. 279a; ἀπόχρη μοι τοσοῦτον ἐὰν . . Isoc. 5.28; οὐκ ἀπέχρησε δὲ αὐτῷ τοῦτο D. 21.17; οὐδὲ ταῦτʼ ἀπέχρησεν αὐτοῖς Isoc. 4.97.
        • b impers., c. inf., ἀποχρᾷ (-χρη) μοι ἡσυχίην ἄγειν, ποιέειν τι, etc., ’tis sufficient for me to . ., Hdt. 1.66, 6.137, 9.79, Hp. Mochl. 38; [ἔφασαν] ἀποχρήσειν σφι τὴν ἑωυτῶν φυγάσσειν Hdt. 8.130: c. dat. part., ἀποχρᾶν σφι κατὰ τὸ ἥμισυ ἡγεομένοισι it was enough for them if they shared the command, Id. 7.148; μέρος βαιὸν ἐχούση πᾶν ἀπόχρη μοι ʼtis all sufficient for me to have a little, A. Ag. 1574 (nowhere else in Trag.); τοσαῦτʼ ἀπόχρη προσθήσειν Str. 9.1.20.
        • c impers., ἀπόχρη τινός there is enough of a thing, Hp. Mul. 1.12, Vid.Ac. 4; ἀποχρῆν ἐνίοις ὑμῶν ἄν μοι δοκεῖ εἰ . . methinks it would have satisfied some of you, D. 4.42: abs. in part., οὐκ ἀποχρῆσαν αὐτῷ since it did not suffice him, Arist. Xen. 976b21.
      • 3 Pass., to be contented with a thing, c. dat., ἀποχρεωμένων τούτοισι τῶν Μυσῶν the Mysians being satisfied therewith, Hdt. 1.37; τοῖς ὀνόμασι μόνον D. 17.31.
        • b impers., οὐκ ἀπεχρᾶτο μούνων Μήδων ἄρχειν Hdt. 1.102; ἀπεχρᾶτό σφι ἡσυχίην ἄγειν Id. 8.14.
    • II deliver an oracle, Ael. Fr. 59.
  • B ἀποχράομαι use to the full, avail oneself of, ἐπικαιρότατον χωρίον . . ἀποχρῆσθαι Th. 1.68; ἀποχρήσασθε τῆ . . ὠφελίᾳ Id. 6.17, cf. 7.42; ὅταν . . ἀποχρήσωνται χρῶνται λοιπὸν ὡς προδόταις when they have made all the use they can of them, then they deal with them . ., Plb. 18.15.9.
      • 2 abuse, misuse, c. dat., εἰς ταῦτα ἀποχρῆσθαι τῷ πλουτεῖν D. 21.124; πλεονεκτικῶς ταῖς ἐξουσίαις ἀ. OGI 665.16 (Egypt, i A.D.); ἀποχρωμένων μᾶλλον ἢ χρωμένων αὐτῷ Plu. Comp.Alc.Cor. 2; οἷς μὲν χρῆσθαι, οἷς δʼ ἀ. Id. Apophth.reg. 2.178c: c. gen., θυγατρός Id. Nob. 13.
      • 3 c. acc., destroy, kill, Ar. Fr. 358, Th. 3.81, Poll. 8.74, etc.
      • 4 ἀ. τὰ χρήματα make use of, Arist. Oec. 1349b17.
      • 5 ἀποχρησαμένοις· ἀποσεισαμένοις, Hsch.

Saved

Recent