ἀπόχορδος
discordante
ἵνα μή τινες τῶν ζηλούντων αὐτὸν ἔκτονον καὶ ἀπόχορδον ᾄσωσιν
ἀπό·χορδος, ος, ον, discordant, Clém. 493.
Étym. ἀ. χορδή.
ἀπόχορδος, mißtönend, mißhällig, Clem.Al.
discordante
ἵνα μή τινες τῶν ζηλούντων αὐτὸν ἔκτονον καὶ ἀπόχορδον ᾄσωσιν