ἀστρικός
ἀστρικός, of or concerning the stars
ἀστρικός, ή, όν,
- of or concerning the stars, μαντεία Philostr. VA 3.41; ἡ -κή astronomy or astrology, Tz. H. 5.270; ἡ ἰδία τινὸς ἀ. (sc. μοῖρα or εἱμαρμένη) destiny, PMag.Leid.W. 14.37; ἀ., ὁ, = ἀστρολόγος, Cat. Cod.Astr. 8(4).174.
I
1 basado en las estrellas, sideral
μαντεία
οἰκονομία
2
ἀστρικὴ βίβλος
tratado de astronomía
II subst.
1 ἡ ἀστρική astronomía Tz.H.5.269, cf. 270
• fig.
ἡ ἰδία μου ἀ.
mi destino
2 ὁ ἀστρικός astrónomo, Cat.Cod.Astr.8(4).174.
ἀστρικός, ή, όν, qui concerne les astres, des astres, céleste, Nicom. Theol. 43 ; Philstr.
Étym. ἄστρον.
ἀστρικός, zu den Sternen gehörig, Sp.