ἄστρεπτος
ἄστρεπτος, unbending, inflexible
ἄστρεπτος, ον,
- without turning the back, Theoc. 24.96. Adv. ἀστρεπ-τεί AP 7.436 (Hegem.).
- 2 unbending, rigid, δόγμα ib. 103 (Antag.), cf. 6.71 (Paul.Sil.); τὸ θεῖον Max.Tyr. 11.3.
- II whence none return, Ἅιδης Lyc. 813.
1 que no se vuelve
ἂψ δὲ νεέσθω ἄ.
y que regrese otra vez sin volverse e.d. sin mirar atrás
• fijo, inmóvil
ὄμμα
2 fig. que no se puede torcer, inflexible, rígido del Hades, Lyc.813,
δόγμα
τὸ θεῖον
• inconmovible de una mujer AP 6.71.10 (Paul.Sil.).
3 sin retorno
οἶμος
• sin escapatoria
διωγμός
ἄ·στρεπτος, ος, ον :
1 qui ne se retourne pas, Thcr. Idyl. 24, 94 ||
2 qui ne se détourne pas, fixe, immobile, Triphiod. 116 ; en mauv. part, rigide, inflexible, Lyc. 813 ; Anth. 7, 103.
Étym. ἀ, στρέφω.
ἄστρεπτος, 1) nicht zu biegen, hart ; von Holz, das sich nicht wirst, Theophr.
2) von dem man nicht zurückkehrt, ᾍδης Lycophr. 813. -
• Adv ἀστρεπτεί , Sp.
3) ohne umzukehren, sich umzusehen, νέεσθαι Theocr. 24.94.
2) von dem man nicht zurückkehrt, ᾍδης Lycophr. 813. -
• Adv ἀστρεπτεί , Sp.
3) ohne umzukehren, sich umzusehen, νέεσθαι Theocr. 24.94.
ἄστρεπτος
ἄστροφος
- 1= ἄστροφος Theocr.:—adv. -τεί, Anth.
- 2unbending, inflexible, Anth.