ἀσυνάρμοστος
ἀσυνάρμοστος, unfitting, unsuitable
ἀσυν-άρμοστος, ον,
- unfitting, unsuitable, Plu. QConv. 2.709b; τὸ ἀ. incongruity, S.E. P. 1.43.
1 que no tiene conexión
τὸ κῶλον
2 fig. de pers. incompatible
ἀσύμφυλοι καὶ ἀσυνάρμοστοι
• subst. τὸ ἀ. incompatibilidad S.E.P.1.43, AB 378.31.
ἀ·συνάρμοστος, ος, ον, incompatible, Plut. M. 709b.
Étym. ἀ, συναρμόζω.
ἀσυνάρμοστος, = ἀσυνάρτητος, Plut. Symp. 7.5.