ἀσυνέλευστος
ἀσυνέλευστος, non-coagulating
ἀσυν-έλευστος, ον,
- non-coagulating, ἄτομοι Diog.Oen. 20: Gramm., not forming a compound, A.D. Pron. 45.24; not entering into composition, τὰ τοῦ τόνου Id. Synt. 304.9.
1 que no se junta o contrae
ἄτομοι φύ[σεις
2 gram. que no forma un compuesto
τὰ τοιαῦτα ἀσυνέλευστα κατὰ τὴν παράδοσιν
αὐτός
•
τὰ τοῦ τόνου ἔχει ἀσυνέλευστα
(dos palabras que no entran en composición) no unifican su acento
ἀ·συνέλευστος, ος, ον, qui ne s’accorde pas avec, Dysc. Pron. 57.
Étym. ἀ, συνελεύσομαι, de συνέρχομαι.
ἀσυνέλευστος, was sich nicht vereinigt, Apoll.Dysc. pron. 317a, synt. 304.9.