ἀτέραμνος
ἀτέραμνος, unsoftened
ἀτέραμν-ος, ον,
- unsoftened, hard, ὕδατα Hp. Aër. 1, Arist. GA 767a34; πέτρα Theoc. 10.7; ἀ. κοιλία costive, Hp. Aër. 4; of food that will not cook, Plu. QConv. 2.701c, Gal. 17(2).157.
- II metaph., stubborn, unfeeling, merciless, κῆρ Od. 23.167; ὀργή A. Pr. 192; βροντῆς μύκημʼ ἀ. ib. 1062.
I
1 duro
ὕδατα
πέτρα
• de alimentos resistente a la cocción Plu.2.701c (cód.), Gal.17(2).157, esp. de las legumbres, Hsch.
2 estreñido
κοιλία
II fig. duro, implacable
κῆρ
ὀργή
βροντῆς μύκημ' ἀτέραμνον
• subst.
τὸ τῆς ψυχῆς ἀτέραμνον
•Comp. c. ἀ- priv. a partir de τεράμων de la raíz de τείρω q.u.
ἀ·τέραμνος, ος, ον, cru, dur, en parl. de l’eau, Hpc. Aër. 280 ; Arstt. G.A. 4, 2, 8 ; fig. κῆρ ἀ. Od. 23, 167, cœur qui ne se laisse point attendrir ; ἀ. ὀργή, Eschl. Pr. 190, colère implacable ; etc.
Étym. ἀ privatif ; p.-ê. R. indo-europ. *terh₂-, surmonter ; cf. sscr. tiráte, ἀτεράμων.
ἀτέραμνος, unerweicht, hart, VLL δυσμετάβλητος (vgl. τέρην); κῆρ Od. 23.167 ; ὀργή Aesch. Prom. 190 ; βροντῆς μύκημα 1064 ; πέτρα Theocr. 10.7 ; τὸ τῆς ψυχῆς ἀτέραμνον Pol. 4.21 ; vom Wasser, Arist.
ἀτέραμνος
[ἀ.- 1 Second element uncertain.]
Hard, stubborn: κῆρ Od. 23.167.
ἀτέραμνος (τείρω): hard, inexorable, Od. 23.167†.
ἀτέραμνος
τέρην
- unsoftened: metaph. stubborn, unfeeling, merciless, Od., Aesch.