ἀτάρβακτος
ἀτάρβακτος, unaffrighted
ἀτάρβακτος, ον,
- unaffrighted, γνώμα Pi. P. 4.84; γυνά B. 5.139; cf. ἀτάρμυκτος.
que no tiembla, intrépido, firme
γυνά
γνώμα
•V. τάρβος, ταρβέω.
ἀ·τάρβακτος, ος, ον, c. ἀτάρβητος, Pd. P. 4, 84.
Étym. vulg. ; sel. d’autres, ἀτάρμυκτος.
ἀτάρβακτος, γνώμη Pind. P. 4.84, furchtlos, seit Böckh im Text. Vgl. ἀτάρμυκτος.
ἀ˘τάρβακτος, -ον
- 1intrepid, dauntless γνώμας ἀταρβάκτοιο P. 4.84