ἀτμός
ἀτμός, steam, vapor
- steam, vapour, A. Eu. 138; ὅταν ἐκ γῆς ἀ. ἀνίῃ . . ὑπὸ τοῦ ἡλίου Arist. Pr. 862a4; Ἄραψ ἀ., of incense, Pae.Delph. 11: in pl., vapours, A. Fr. 205; clouds of steam, Jul. Mis. 341d; esp. of odours, A. Ag. 1311, Arist. Pr. 908a21, Ph. 1.96, al., Lib. Or. 12.79 (pl.), etc.; distd. from ἀτμίς, as dry from moist, by Olymp. in Mete. 165.25. [ᾰτμ A. Fr. 205.]
I
1 hálito, aliento
ἀτμῷ κατισχναίνουσα, νηδύος πυρί
2 hedor
ὁμοῖος ἀ. ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει
• olor
ἡ ὀσμή ἀ. καὶ ἀπορροή τις
ἀτμοὺς εὐωδίας
3 efluvio, humo de incienso
Ἄραψ ἀ.
μέθην φασί γίγνεσθαι πραεῖαν δι' ἀτμοῦ θυμιαμάτων τινῶν
τῶν ἀρωμάτων
• soplo
πυρός ἀ.
II
1 como elemento constitutivo de la materia vapor de agua contenido en el aire
ἀνέμους δὲ γίνεσθαι τῶν λεπτοτάτων ἀτμῶν τοῦ ἀέρος
ξηροὶ ἀτμοὶ ἀνέμους ... εἰργάσαντο
• vapor en fumigaciones medicinales
εἴσεισιν ἀτμὸς ἐς τὰς μήτρας
τὸ ... σπέρμα εἶναι στάγονα ... περιέχουσαν ... θερμὸν ἀτμόν
ἀναπέμπει τὸ σῶμα ἀτμοὺς εἰς τὴν κεφαλήν
θερμὸς ἀ.
ὡς ... ἀ. ἀνέρχεται πολὺς ἑψομένου τοῦ ὕδατος
νέφη ἐκ τῶν ἀτμῶν πιλοῦσθαι
ἀ. λίμνης
ἀτμοῦ ἀναφερομένου ἀπὸ τοῦ κομήτου
ἀπὸ τῶν τοίχων ἀτμοὺς ἐκίνησαν
2 vapor seco como concepto previo a la noción de ‘gas’ op. ἀτμίς,
διττή ἐστιν ἀναθυμίασις ἀπὸ τῆς γῆς, ἡ μὲν ἀτμίς, ἡ δὲ ἀ.
ἀ. καπνώδης
•Rel. c. la raíz de ἀήρ q.u., en grado pleno *HeHu̯2t- > *āt, en aaa. ātum, ai. ātmán-. El grado ø c. vocalización entre las dos laringales *H°Hu̯2t- da lugar a ἀτμός, ἀτμή, ἀτμίς, etc., c. α originariamente breve. De *H°Hu̯2et- > au̯et- vendría ἀετμόν.
sobre el humo di
- steam, vapour, Aesch.