ἀφηβάω
ἀφηβάω, to be past the prime of life
ἀφηβάω,
- to be past the prime of life, ἀφηβηκώς Lib. Decl. 23.59; τὴν ἀκμὴν τῶν παθῶν ἀφηβῶντες Ph. 1.516; ἀφηβηκότες κλάδοι Poll. 1.236: pf. part. Pass., Id. 2.10, 18.
1 intr. en part. perf., de pers. haber pasado la juventud
καλῶς οὖν ἔχει μοι ἀφηβηκότι καὶ μεμαρασμένῳ
• de ramas de árboles estar viejo, seco
ἀφηβηκότες κλάδοι
2 tr. fig. superar
τὴν ἀκμὴν τῶν παθῶν ἀφηβῶντες
ἀφ·ηβάω-ῶ, f. ήσω, avoir passé l’âge de l’adolescence, Lib. 4, 309 ; fig. en parl. des passions, Phil. 1, 516.
Étym. ἀπό, ἡβάω.
ἀφηβάω, aus dem Jünglingsalter, den kräftigsten Mannsjahren treten, οἱ ἀφηβηκότες erkl. Suid. γηράσαντες, vgl. Poll. 1.236, 2.10.