ἀφόδευμα
ἀφόδευμα, excrement
- excrement, Dsc. Eup. 1.89, Gp. 12.11, Aesop. 400: in pl., Sch. Ar. Pl. 1185 (also ἀφοδ-ήματαib. 1184).
- II ἀ. κροκοδείλου, = Αἰθιοπικόν, ajowan, PMag.Leid.V. 12.30, W. 6.27.
excremento
ἐν ἀφοδεύματι ἀλώπεκος πτερὰ τέττιγος ἐθεασάμην
εἰς τὸ ἀ. ἑαυτῶν βλέπομεν
αἰλούρου
βοὸς ἀ. ξηρόν
κυνός
κορκοδείλου
Αἰθιοπικὴν γῆν
• estiércol
χηνῶν ἀ. ἅλμῃ λύσας ῥαῖνε τὰ λάχανα
• plu.
τὰ ἀφοδεύματα
a
λαβὼν ἀνφώδευμα κυνὸς βάλε κα<τὰ> τοῦ στροφέως τῆς θύρας αὐτῶν
toma excremento de perro y arrójalo en el quicio de sus puertas
b
χρίσας αὐτὸ κορκοδείλου ἀφοδεύματι
untándolo con excremento de cocodrilo
ἀ. κορκοδείλου· Αἰθιοπικὴν [γ]ῆν
excremento de cocodrilo es tierra de Etiopía