ἀφοίβαντος
ἀφοίβαντος, uncleansed, unclean
ἀφοίβαντος, ον,
- uncleansed, unclean, A. Eu. 237, Fr. 148.
impuro
χείρ
ἀ·φοίβαντος, ος, ον, non purifié, d’où souillé, Eschl. Eum. 237 ; fr. 144.
Étym. ἀ, φοιβαίνω ; sel. Nauck, p.-ê. ἀφοίβαστος de ἀ, φοιβάζω.
ἀφοίβαντος, χείρ, ungereinigt, unrein, Aesch. Eum. 228
ἀφοίβαντος
φοιβαίνω φοιβάω
- uncleansed, unclean, Aesch.