ἄπλυτος
ἄπλυτος, unwashen, unwashed
ἄπλῠτος, ον, (πλύνω)
- unwashen, unwashed, of clothes, ἄλουτος ἀπλύτοις ἐν εἵμασιν Semon. 7.5; ῥαφανίδες Eup. 312, cf. Pherecr. 175; of sponges, Arist. HA 548b29; of parts of the body, Ar. V. 1035; ἀ. ποσὶ διεξιέναι τὰ φανερώτατα D.Chr. 12.43; ἄ. ἄρτος Gal. 6.500. Adv. -τως, λοιδορεῖν with foul language, Phld. Ir. p.45 W.
I
1 no lavado, no limpio, sucio
αὐτὴ δ' ἄλουτος ἀπλύτοισ' ἐν εἵμασιν
ella sucia y con la ropa sin lavarῥαφανίδες
Λαμίας ὄρχεις ἀπλύτους
πόδες
ἔντερα ἄ. φαγεῖν
• fig. sucio, manchado
ἄ. τινες ... τῇ τοῦ βίου περιβολῇ
2 de semillas y cereales no limpio, con su cascara
σήσαμον
ἄρτος
pan integral
II adv. -ως fig. sucia, groseramente
λοιδορεῖν
ἄ·πλυτος, ος, ον [ῠ] non lavé, Com. (Ath. 56e) ; Ar. Vesp. 1035, Pax 757 ; Arstt. H.A. 5, 16, etc.
Étym. ἀ, πλύνω.
ἄπλυτος, ungewaschen, ῥαφανίδες, com. bei Ath. II.56e ; Ar. Vesp. 1035, Pax 742 ; schmutzig, vgl. Phryn. B.A. 4 πώγωνα ἄπλυτον εἰ θέλοις ἀνεπαχθῶς σκῶψαί τινα πωγωνίαν. Dah. ἀπλύτοις ποσίν, sprichwörtlich, wie illotis pedibus, Dio Chrys. 1.394.
ἄπλυτος
πλύνω
- unwashen, unwashed, Ar.