ἁπλοῦς
ἁπλοῦς, v. ἁπλόος.
ἁπλοῦς, v. ἁπλόος.
1. als telwoord één enkele, slechts één:
2. van zaken
a. enkelvoudig, eenvoudig, simpel:
b. puur, op zich, zonder meer:
3. van pers. eerlijk, oprecht:
4. adv.
a. enkel:
b. bij ww. van spreken op eenvoudige wijze, duidelijk:
c.
d. filos. zonder meer, op zich, in absolute zin:
ἁπλοῦς, ῆ, οῦν, zsgzg. aus ἁπλόος.
Strong 573
simple, single: in a moral sense (DCG, ii, 628 f.), ἀφθαλμός, Mt 6:22, Lk 11:34. (In π. of a marriage dowry, v. MM, s.v.).†