ἄπλουτος
ἄπλουτος, without riches
ἄπλουτος, ον,
- without riches, S. Fr. 835; ἁβρὸς καὶ οὐκ ἄ. Philostr. VA 6.36; ἄ. ἀπεργάσασθαι τὸν πλοῦτον Thphr. Fr. 78.
no rico, pobre
ἄ. ἐν τιμαῖς ἀνήρ
ἄπλουτον ἀπεργάσασθαι τὸν πλοῦτον
ἁβρὸς καὶ οὐκ ἄ.
διαίτη
ἄ·πλουτος, ος, ον, sans richesses, sans fortune, Soph. fr. 718 ; πλοῦτον ἄπλουτον ἀπεργάζεσθαι, Plut. Lyc. 10, faire que la richesse n’en soit plus une, c. à d. annuler la richesse des riches (par l’institution des repas communs).
Étym. ἀ, πλοῦτος.
ἄπλουτος, ohne Reichtum, Soph. fr. 718 ; ἄπλ. πλοῦτος Theophr. bei Plut. cup. div. 8.
ἄπλουτος
- without riches, Soph., Plut.