Ἀρεοπαγίτης
Ἀρεοπαγίτης, Areopagite
Ἀρεοπαγίτης, ου, ὁ, v. Ἄρειος πάγος.
1 areopagita miembro del tribunal del Areópago, plu. Aeschin.1.81, D.59.83, Din.1.5, Philoch.20.1, Phld.l.c., D.S.4.76, Plu.Sol.19
• sg.
Ἀρεοπαγίτου ἀνδρός
• prov.
στεγανώτερος Ἀρεοπαγίτου
más reservado que un areopagita
• El Areopagita tít. de una comedia de Demetrio, Demetr.Com.Nou.1.
2 sobrenombre de Dionisio
ὁ Ἀρεοπαγίτης
Ἀρεοπαγίτης, ου (ὁ) [ᾰᾰῑ] membre de l’Aréopage, aréopagite, Eschn. 1, 81, etc. ; Dém. 59, 83, etc. ; Arstt. Ath. 4, 4 ; cf. Ἀρειοπαγίτης.
Ἀρεοπαγίτης, ὁ, att. = Ἀρειοπαγίτης.
Strong 698
a judge of the Court of Areopagus: Ac 17:34.†
Ἀρεοπαγίτης
Ἄρειος, πάγος
- a member of the Areopagus, Aeschin.