ἐγκρατέω
ἐγκρατέω, to be master of, exercise control over
ἐγκρατ-έω,
- to be master of, exercise control over, τῶ ἀλόγω Metop. ap. Stob. 3.1.115, cf. LXX Ex. 9.2.
1 retener c. gen.
εἰ ... μὴ βούλει ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν μου, ἄλλ' ἔτι ἐγκρατεῖς αὐτοῦ
si no quieres dejar partir a mi pueblo, sino que lo retienes todavía
• sujetar c. ac.
ταῖς τῶν χειρῶν παλάμαις ἐγκρατεῖν τὰ εὑρισκόμενα
ἵνα τὸ ὕδωρ ἐγκρατηθῇ ταῖς κοιλότησι
2 poseer legalmente, tener en su poder, ser dueño de c. gen.
ἐ. καὶ δεσποτεύειν τῆς ἐπιβαλλούσης α[ὐ]τῷ ἀρούρης μιᾶς
οὗ (ἀδελφοῦ) οὐδενὸς ἐγκρατῶ
del cual (de mi hermano) no poseo nada
ἐγκρατέω-ῶ (prés. sbj. 3 sg. -κρατῇ) [ᾰ] être maître de, avoir de l’empire sur, gén. Métop. (Stob. Fl. 1, 64 Mein.).
Étym. ἐγκρατής.
ἐγκρατέω, Etwas in seiner Gewalt haben, τινός, Metop. Stob. fl. 1.64.