ἐγκοτέω
ἐγκοτέω, to be indignant at
ἐγκοτ-έω,
- to be indignant at, τινί A. Ch. 41 (lyr.), S. Fr. 1042, LXX Ge. 27.41.
sentir, guardar rencor c. dat. de pers.
τοῖς κτανοῦσί τ' ἐγκοτεῖν
guardar rencor a los asesinosἐνεκότει Ησαυ τῷ Ιακωβ
ἐνεκότουν μοι
ἐνεκότουν τῷ Ἰωσήφ
• s. cont. S.Fr.1042, cf. Sch.A.A.863b (p.170)
• en v. pas. ser objeto de rencor, ser odiado
ὑπὸ πολλῶν ἐνεκοτεῖτο
ἐκείνου ἐγκοτούμενος
aborrecido por aquél
ἐγκοτέω-ῶ, être profondément irrité contre, dat. Eschl. Ch. 41 ; Soph. fr. 871 ; Spt. Ps. 54, 4 (impf. ἐνεκότουν).
Étym. ἔγκοτος.
ἐγκοτέω, (κοτέω), auf Einen zürnen, τινί, Aesch. Ch. 41 u. Sp.
ἐγκοτέω
fut. ήσω
- to be indignant at, τινί Aesch.