ἐγκότημα
ἐγκότ-ημα, ατος, τό, = sq. [ἐγκότησις], LXX Je. 31(48).39, Hsch.
objeto de aborrecimiento
ἐγένετο Μωαβ εἰς ... ἐγκότημα πᾶσιν
Moab se convirtió en blanco del aborrecimiento de todos
ἐγκότημα, ατος (τὸ) irritation profonde, indignation, Spt. Jer. 31, 39.
Étym. ἐγκοτέω.
ἐγκότημα, τό, Zorn, Haß, K.S.