ἐκβλητικός
ἐκβλητικός, serviceable for expelling
ἐκ-βλητικός, ή, όν,
- serviceable for expelling, τοξευμάτων Arist. HA 612a5; βελῶν Antig. Mir. 30.
que tiene la propiedad de expeler, expulsivo c. gen.
(τὸ δίκταμνον) ἐκβλητικὸν εἶναι τῶν τοξευμάτων ἐν τῷ σώματι
ἐκβλητικός, ή, όν, propre à repousser, Arstt. H.A. 9, 6, 2.
Étym. ἐκβάλλω.
ἐκβλητικός, ή, όν, zum Herausbringen, -ziehen dienlich, τῶν τοξευμάτων Arist. H.A. 9.6.