ἐκβλύζω
ἐκβλύζω, to gush out
ἐκ-βλύζω,
- gush out, Orph. L. 490; οἴνῳ LXX Pr. 3.10.
- II trans., cause to gush out, ἄμπελος ἐκβλύσει τὸν οἶνον Orph. Fr. 255; νεκρὸς ὑγρῶν πλῆθος ἐξέβλυσεν Plu. TG 13.
1 intr. fluir, brotar
διεφθορότων ὑγρῶν πλῆθος ἐξέβλυσεν
ἑῆς θολὸν ἐκβλύζοντα νηδύος
αἱ πηγαί, αἱ τῆς αὐτῆς ἐκβλύζουσαι γῆς
ἐκ τῆς τῶν Ἀρμενίων
αἷμα καὶ ὕδωρ
del costado de Cristo
• rebosar
ἵνα ... οἴνῳ ... αἱ ληνοί σου ἐκβλύζωσιν
2 tr. hacer brotar, hacer manar
ἄμπελος ἐκβλύσει τὸν οἶνον
ἐκ·βλύζω (ao. ἐξέβλυσα)
1 intr. jaillir de, Orph. Lith. 484 ; Spt. Prov. 3, 10 ; Clém. 1, 720 a Migne ||
2 tr. faire jaillir, Plut. T. Gracch. 13.
ἐκβλύζω, ausquellen, ausfließen, Orph. lith. 484 u. a.Sp. Bei Eust. auch transit.
ἐκβλύζω
- to gush out, Plut.