ἔκβλητος
ἔκβλητος, thrown out
ἔκ-βλητος, ον,
- cast overboard, E. Hec. 699.
- II to be thrown out, νέκυες κοπρίων ἐκβλητότεροι Heraclit. 96, cf. Ph. 1.477 (Comp.).
I
1 arrojado
• expulsado, desterrado
τῆς ἰδίας χώρας
2 sent. dud. escogido, selecto
κριοί
II
1 que debe ser arrojado o desechado, despreciable
νέκυες κοπρίων ἐκβλητότεροι
ἐπειδὰν ‘γῆν καὶ τέφραν’ καὶ εἴ τι ἐκβλητότερον ἐμαυτὸν αἴσθωμαι
2 que puede ser expulsado o desterrado de pers., Arr.Epict.3.24.105.
ἔκβλητος, ος, ον :
1 rejeté, Lyc. 1079 ||
2 qui doit être rejeté, mis au rebut ; seul. cp. -ότερος, Héraclite éph. fr. 96 (Str. 784) ; Phil. 1, 477.
Étym. ἐκβάλλω.
1. overboord gezet.
2. weg te werpen:
ἔκβλητος, ausgeworfen, Eur. Hec. 699 ; wegzuwerfen, Heraclit. fr. 43 Schol.; vgl. Poll. 5.163.
ἔκβλητος, ον
ἐκβάλλω
- thrown out or away, Eur.