ἐκγελάω
ἐκγελάω, to laugh out, laugh loud
- laugh out, laugh loud, ἡδὺ δʼ ἄρʼ ἐκγελάσας μετεφώνεε Od. 16.354, 18.35, cf. X. Cyr. 1.3.9, etc.; γέλωτι ὥσπερ κῦμα ἐ. Pl. R. 473c; ἐάν τις κνήσῃ, ἐ. Arist. Pr. 965a24: metaph. of a liquid that rushes out with a gurgling sound, ἐκγελᾷ φόνος E. Tr. 1176.
I intr.
1 reírse en aor. romper a reír
ἡδὺ δ' ἄρ' ἐκγελάσας
ἐκ δ' ἐγέλασσε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
y rompió a reír el padre de hombres y diosesΖεὺς δὲ μέγ' ἐξεγέλασσεν
ἐνταῦθα μὲν δὴ ὅ τε Κῦρος ἐξεγέλασε καὶ οἱ ἄλλοι ὁμοίως
ὅ] γ' ἀγρεῖον [καὶ ἀμείλιχον ἐξ]εγέλασσε
τίς οὐκ ἂν ἐκγελάσειε χαρίεντ' εἰσορῶν παθόντα τόνδε
• en otros temas reírse
ὥσπερ κῦμα ἐκγελῶν
ὑπακούων ... τὰ δὲ ἐξεγέλα
ὅσον πλεῖστον τοῦ Ναυσικλέους ἐκγελῶντος
2 fig., de un líquido salir a borbotones
ἐκγελᾷ ὀστέων ῥαγέντων φόνος
de los huesos rotos sale sangre a borbotones
II tr. reírse de
αὐτόν, ὅτι προβλέπει ὅτι ἥξει ἡ ἡμέρα αὐτοῦ
ἡμᾶς
τοὺς ἡμαρτηκότας οὓς ἐκγελᾷ
ἀναιδῶς ἐξεγέλων πατέρας
• c. complet.
ἡδὺ πάντες ἐξεγέλασαν ὅτι ...
τὰ δὲ ἄλλα εἰπεῖν τίς οὐκ ἐκγελάσειεν, ὡς ...;
[ἐκ- 8.]
Aor. pple. ἐκγελάσας.
To laugh out, laugh aloud: ἡδύ Od. 16.354, Od. 18.35.
- to laugh out, laugh loud, Od., Xen.: metaph. of a liquid, to rush gurgling out, Eur.