ἐκγεννάω
ἐκγεννάω, beget
ἐκγενν-άω,
- beget, v.l. in LXX Ps. 109(110).3; also, bring forth, Eup. 99: Boeot. 3 pl. fut. ἐσγεννάσονθʼ Corinn. Supp. 2.62.
engendrar
τή ποκ' εἱρώων γενέθλαν ἐσγεννάσονθ' εἱμ[ιθί]ων
ellas serán las que un día inicien una progenie de héroes semidiosesτέκνα
ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐξεγέννησά σε
• en v. pas. ser engendrado, nacer Erot.36.20,
glos. a ἐκφῦναι
• producir
τὰς φρίκας καὶ τὰ ῥίγη
ἐκ·γεννάω-ῶ (prés. inf.) engendrer, Eup. (Ath. 373e).
ἐκγεννάω, erzeugen, Eupol. bei Ath. IX.373e.