Logeion | ἐκγίγνομαι

ἐκγίγνομαι, later and Ion. ἐκγίν- [ῑ], fut. -γενήσομαι: Ep. pf. ἐκγέγαα, 3 dual ἐκγεγάτην; part. ἐκγεγαώς, Aeol. ἐκγεγόνων Alc. Supp. 25.10:—

to be born of a father, c. gen., οἳ Διὸς ἐξεγένοντο Il. 5.637, cf. 20.231, etc.; ἐκγεγάτην..Ἠελίοιο Od. 10.138; Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα Il. 3.199, 418; τοίων πατέρων ἐξ αἵματος ἐκγεγάᾱτε Hom. Epigr. 16.3 (ἐκγεγάασθε Suid.); οἳ πὰρ θεοῦ ἐκγεγάαντο AP 15.40.20 (Comet.).
- - 2 c. dat., to be born to, Πορθεῖ μὲν τρεῖς παῖδες..ἐξεγένοντο 11.14.115, cf. Hdt. 1.30, 4.155: fut. perf., παῖδες παίδεσσι διαμπερὲς ἐκγεγάονται h.Ven. 197.
  - 3 simply, come into being, Emp. 59.3, PMasp. 153.12 (vi A.D.), PLond. 5.1708.207 (vi A.D.).
- II aor., to be gone away, c. gen., ἐκγενέσθαι τοῦ ζῆν to have departed this life, X. HG 6.4.23 (s.v.l.).
- III impers., ἐκγίγνεται it is allowed, it is granted, c. dat. pers. et inf., mostly with neg., οὐκ ἐξεγένετό τινι ἀπαγγεῖλαι it was not granted him to.., Hdt. 1.78, cf. 5.51, Ar. Eq. 851, Lys. 7.37; δικαιοτάτῳ ἀνδρῶν βουλομένῳ γενέσθαι οὐκ ἐξεγένετο Hdt. 3.142: without aneg., ἐκγενέσθαι μοι..τείσασθαι [I pray] that it may be allowed me to.., Id. 5.105; εἰ..τότʼ ἐξεγένετο D. 28.2: abs. in part., ἐκγενόμενον Isoc. 16.36: rarely c. acc. et inf., εἰ γὰρ ἐκγένοιτʼ ἰδεῖν ταύτην με τὴν ἡμέραν Ar. Pax 346.

I intr., en aor. y perf. rad.

1 de animados nacer, descender de c. gen. ἀνδρῶν οἳ Διὸς ἐξεγένοντο de hombres que nacieron de Zeus, Il.5.637, cf. 20.106, 231, Od.l.c., οἳ Γῆς ἐξεγένοντο Hes.Th.106, cf. 362, 630, Fr.26.5, 161.1, τοῦ δὲ κλυτὸς ἐκγένετ' Ἆπις Rhian.l.c., τῶν Ἡρακλείων ἐκγεγῶτες αἱμάτων Lyc.1249, cf. A.R.2.1223, Εὐβουλῆος αἵματος ἐκγεγαῶσα Orph.l.c., τοι ... ποταμοῖό περ ἐκγεγαῶτι Il.21.185, τεαύτας (sc. γονῆς?) Alc.l.c., πάντες γὰρ γαίης τε καὶ ὕδατος ἐκγενόμεσθα Xenoph.B 33, τιθαὶ ὄρνιθες, ταὶ ἀλέκτορος ἐξεγένοντο Arat.960

• c. giro prep. de gen. οὔτινος ἐκγεγάασιν ἀφ' αἵματος οὐδὲ τοκήων Opp.l.c., φίλοις, οἳ πὰρ θεοῦ ἐκγεγάαντο AP l.c., τοίων γὰρ πατέρων ἐξ αἵματος ἐκγεγάασθε Vit.Hom.Sud.l.c.

• c. adv. de procedencia εἴσῃ ... καὶ ὁππόθεν ἐξεγένοντο Parm.B 10.3, ἐνταῦθα ... ὅθεν ἐξεγένεσθε Plu.2.246a

• c. dat. Πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ... ἐξεγένοντο Il.14.115, παῖδες παίδεσσι διαμπερὲς ἐκγεγάονται y les nacerán hijos a sus hijos, sin cesar, h.Ven.l.c., σφι εἶδε ἅπασι τέκνα ἐκγενόμενα Hdt.1.30, ἐξεγένετό οἱ παῖς ἰσχνόφωνος Hdt.4.155

• c. un pred. del suj. Αἰνείας δ' υἱὸς ... Ἀγχίσαο εὔχεται ἐκγεγάμεν Eneas se jacta de haber nacido hijo de Anquises, Il.5.248, ἄλλα ... πολλὰ διηνεκῆ ἐξεγένοντο Emp.B 59, (παιδίον) ἐξεγένετο χωλόν Hp.Oct.9, ἐχιῆες ... ἀμήτορες ἐξεγένοντο Nic.Th.134, πάντες ... ὁμόζυγες ἐκγεγαῶτες Nonn.Par.Eu.Io.17.21

• en part., c. gen. hijo de Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα Il.3.199, 418, cf. Hes.Th.76, Op.256, A.R.1.233, οὐχὶ θνητοῦ πατρὸς ἐκγεγώς hijo no de un padre mortal E.l.c., Φειδία ἐκγεγαώς IG 12(9).1174 (Cálcide III a.C.), ἐκγεγαὼς ἀδέτοιο Gr.Naz.M.37.553A

• descendiente Ἕρσης ἐκγεγαῶτα καὶ Ἑρμέω Marc.Sid. en IUrb.Rom.1155A.32 (II d.C.)

• originario, oriundo c. ἐκ y gen. Περγάμου ἐξ ἱερῆς ἐκγεγαῶτα πάτρης IUrb.Rom.1244.6 (imper.), ἐκ γαίης Σαλωνίδος ἐκγεγαυῖα SEG 37.489.4 (IV/V d.C.).

2 de abstr. surgir, nacer ἀηδία σκληρωτάτη κατὰ μέσον ἡμῶν ... ἐξεγένετο PMasp.153.12 (VI d.C.).

II tr., en aor. sigm. parir, dar a luz c. ac. y gen. ἣν ... Ἐρινὺς γαστρὸς ἐξεγείνατο Luc.l.c.

III en aor. o plusperf. rad., c. suj. inf. o un dem. neutr. ser posible c. dat. οὐδέ οἱ ἐξεγένετο ἐπὶ πλέον ἔτι σημῆναι Hdt.5.51, cf. 105, τῷ δικαιοτάτῳ ἀνδρῶν βουλομένῳ γενέσθαι οὐκ ἐξεγένετο a él, que quería ser el más justo de los hombres, no le fue posible Hdt.3.142, ὥστε οὐδὲ παρακελεύσασθαί μοι ἐξεγένετο Pl.Euthd.275e, cf. Phlb.62d, πολλάκις ἐκγενόμενον αὐτῷ ... τῶν ἄλλων ἄρχειν Isoc.16.36, ὥστε οὐδετέρῳ ἂν ἡμῶν δίκην ἐξεγένετο λαβεῖν Is.10.20, cf. Lys.7.37, Is.5.17, Aeschin.3.58, Plb.3.108.9, Plu.2.147e, ἐμοὶ δὲ ἀφίκεσθαι τε ἐξεγεγόνει Paus.9.25.3, cf. I.AI 19.15, Clem.Al.Strom.4.1.1, ἵν' ... σοὶ τοῦτο μὴ 'κγένηται Ar.Eq.851, sin dat. οὐκ ἐξεγένετο Κροίσῳ ἀπαγγεῖλαι no se pudo informar a Creso Hdt.1.78, ὥστε οὐδὲ βουλεύσασθαι ἐξεγένετο Pl.Prm.128d, εἰ γὰρ ἐκγένοιτ' ἰδεῖν ταύτην με τὴν ἡμέραν ¡ay si me fuera dado contemplar ese día! Ar.Pax 346, cf. Synes.Ep.134

• c. el inf. implíc. ser posible que algo ocurra, ocurrir, tener éxito ἐπεὶ δὲ αὐτῷ ἐξεγένετο τὸ ἐπιτήδευμα cuando su objetivo tuvo éxito Ctes.14.44, οὐ μὴν ἐξεγένετό γε αὐτῷ a él al menos no le fue posible I.AI 19.13, σπανίως δέ τισιν ... ἐξεγένετο y muy raramente a algunos les ocurrió D.H.3.23, sin dat. y c. el inf. implíc. εἰ μὲν οὖν τότ' ἐξεγένετο así que si entonces hubiera podido ser D.28.2

• tb. en part. fut. νομίσωμεν ... ἅμα δὲ ἐχθροὺς ἀμύνασθαι, ἐκγενησόμενον ἡμῖν Th.7.68.

IV c. valor perfectivo de ἐκ, dud. dejar de, abandonar c. gen. †ἐκγενέσθαι τοῦ ζῆν X.HG 6.4.23.

ἐκ·γίγνομαι (f. -γενήσομαι, ao. ἐξεγενόμην, pf. ἐκγέγονα)

I intr.

1 naître de : τινὸς ἐκγ. Il. 5, 637 ; 20, 231, 305 ; Hés. Th. 648 ; Eur. Bacch. 1340, naître de qqn ; avec le dat. Πορθεῖ τρεῖς παῖδες ἐξεγένοντο, Il. 14, 115, trois enfants naquirent à Porthée ; cf. Hdt. 4, 155 ; avec le gén. du lieu d’orig. Artém. 1 ||

2 sortir de : ἐκγ. τοῦ ζῆν, Xén. Hell. 6, 4, 23, quitter la vie ; abs. en parl. du temps, s’écouler, Hdt. 2, 175 ||

3 impers. ἐκγίγνεται, il est permis, il est possible de : ἵνα σοὶ τοῦτο μὴ ’κγένηται, Ar. Eq. 581, afin que cela ne te soit pas possible ; avec un inf. ἐκγενέσθαι μοι Ἀθηναίους τίσασθαι, Hdt. 5, 105, (qu’) il m’arrive, c. à d. (qu’) il me soit permis de châtier les Athéniens ; avec une prop. inf. Ar. Pax 346 ; abs. οὐκ ἐξεγένετο, Hdt. 3, 142, cela ne fut pas en son pouvoir ; cf. Dém. 836, 11 ; au part. abs. ἐκγενόμενον, Isocr. 16, 36, tandis que cela est possible ||

II tr. (ao. 1 ἐξεγεινάμην) engendrer, Luc. Trag. 4 ||

➳ Pf. épq. ἐκγέγαα, d’où : 2 pl. ἐκγεγάασθε, Hom. Ep. 17, 2 ; 3 duel ἐκγεγάτην, Od. 10, 138. Inf. ἐκγεγάμεν, Il. 5, 248 ; 20, 106, 209. Part. masc. dat. ἐκγεγαῶτι, Il. 21, 185 ; fém. ἐκγεγαυῖα, Il. 3, 199 ; fém. alexandr. acc. ἐκγεγαῶσαν, Orph. H. 71, 4. — De ce pf. prés. épq. 3 pl. ἐκγεγάονται, Hh. Ven. 130.

ἐκ-γί(γ)νομαι, ep. perf. 3 dual. ἐκγεγάτην; inf. ἐκγεγάμεν; ptc, ἐκγεγαώς, f. ἐκγεγαυῖα, later ἐκγεγαῶσα; Aeol. ἐκγεγόνων
1. geboren worden, afstammen van, met gen.: οἳ Διὸς ἐξεγένοντο die van Zeus afstamden Il. 5.637; met dat.: Πορθεῖ μὲν τρεῖς παῖδες ... ἐξεγένοντο Portheus had drie zonen gekregen Il. 14.115.
2. vertrekken uit: ἐκγενέσθαι τοῦ ζῆν uit het leven verscheiden Xen. Hell. 6.4.23.
3. onpers. toegestaan zijn, mogelijk zijn, met dat. en inf.: (τοῖσι θεοπρόποισι) οὐκ ἐξεγένετο Κροίσῳ ἀπαγγεῖλαι de waarzeggers kregen niet de kans om bericht te sturen aan Croesus Hdt. 1.78.2; zelden met AcI: εἰ γὰρ ἐκγένοιτ’ ἰδεῖν ταύτην με τὴν ἡμέραν mocht het toch mogelijk zijn dat ik die dag te zien krijg Aristoph. Pax 346.

ἐκγίγνομαι, (γίγνομαι, ἐξεγενήθη Plat. Phileb. 62d ist auffallend und wird in ἐξεγένετο EM.),
1) daraus erzeugt, geboren werden, οἳ Διὸς ἐξεγένοντο, die von Zeus erzeugt wurden, Il. 5.637 ; Τρωὸς δʼ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο 20.231, Hes. Th. 648 ; auch mit dem dat., Πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμ. ἐξεγ. Il. 14.115, wie Her. 4.155. Bes. im perf., entsprossen sein, abstammen : ἐκγεγάτην Ἠελίοιο Od. 10.138 ; Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα, öfter ; θνητοῦ πατρὸς ἐκγεγώς Eur. Bacch. 1340. Dahin gehört das unregelmäßige ἐκγεγάονται H.h. Ven. 198, mit Futurbdtg, vgl. ἐκγεγάαντο Comet. ep. (XV.40).
2) intr., weggehen, sich entfernen, τοῦ ζῆν, aus dem Leben scheiden, Xen. Hell. 6.4.23. – Von der Zeit, verfließen, χρόνου ἐκγεγονότος Her. 2.175.
3) impers., ἐκγίνεται, wie ἔξεστι, es ist vergönnt, erlaubt, μοι, Ἀθηναίους ἐκτίσασθαι, Her. 5.105, Ar. Eq. 851 ; Plat. Parm. 128d ; Lys. 2.6 u. A.; absol., ἐκγενόμενον, obwohl es freigestanden, Isocr. 16.36, vor Bekker ἐγγ. – Der aor. ἐξεγείνατο in act. Bdtg, geboren haben, Luc. Tragod. 4.

†ἐκγίγνομαι

[ἐκ- 2.]

3 pl. aor. ἐξεγένοντο Il. 5.637, Il. 14.115, Il. 20.231, 305.

Dat. sing. masc. pf. pple. ἐκγεγαῶτι Il. 21.185.

Nom. fem. ἐκγεγαυῖα Il. 3.199, 418: Od. 4.184, 219, Od. 6.229, Od. 23.218.

Infin. ἐκγεγάμεν Il. 5.248, Il. 20.106, 209.

3 dual plupf. ἐκ γεγάτην Od. 10.138.

- 1
  To be born: πορθεῖ τρεῖς παῖδες ἐξεγένοντο (were born to . . .) Il. 14.115.
- 2
  With genit., to be born of: οἳ Διὸς ἐξεγένοντο Il. 5.637. Cf. Il. 3.199, 418, Il. 20.106, 231, 305, Il. 21.185: Od. 4.184, 219, Od. 10.138, Od. 6.229, Od. 23.218.
  
  To be by birth (the son) of: υἱὸς Ἀγχίσαο εὔχεται (εὔχομαι) ἐκγεγάμεν Il. 5.248, Il. 20.209.

For Pindar, see also: ἐκγίνομαι

ἐκγίγνομαι , aor. ἐξεγένοντο, perf. du. ἐκγεγάτην, inf. ἐκγεγάμεν, part. ἐκγεγαῶτι: spring from, perf. be descended from, τινός.

ἐκγίγνομαι later and Ionic ἐκ-γίν- fut. -γενήσομαι Epic perf. ἐκγέγαα 3rd dual ἐκγεγάτην part. -ἐκγεγαώς

- IDep.:— to be born of a father, c. gen., Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα Il.
- - 2c. dat. to be born to, Πορθεῖ τρεῖς παῖδες ἐξεγένοντο Il.
- IIin aor2 to have gone by, χρόνου ἐκγεγονότος time having gone by, Hdt.: c. gen., ἐκγενέσθαι τοῦ ζῆν to have departed this life, Xen.
- IIIimpers., ἐκγίγνεται, like ἔξεστι, it is allowed, it is granted, c. dat. pers. et inf., mostly with a negat., οὐκ ἐξεγένετό τινι ποιεῖν it was not granted him to do, Hdt.: absol., οὐκ ἐξεγένετο it was not in his power, Hdt.

Menu

Word wheel

ἐκγίγνομαι

Saved

Recent