ἐκκλινής
ἐκκλινής, inclined outwards
ἐκ-κλῐνής, ές,
- inclined outwards, Arist. Phgn. 809b23; ὁ ἥλιος -έστερον ἡμῖν ποιεῖ τὸν κύκλον Id. Pr. 912a12.
1 inclinado hacia afuera
τρίχες
ὁ ἥλιος ἐκκλινέστερον ἡμῖν ποιεῖ τὸν κύκλον
el sol hace que el círculo se incline más hacia nosotros
2 descuidado
ἐ. καὶ τὰ τῆς στολῆς ἀδιάφορος
ἐκκλινής, ής, ές [ῐ] incliné, penché, Arstt. Probl. 15, 6, etc. ||
Cp. -έστερος, Arstt. Probl. 9, 7.
Étym. ἐκκλίνω.
ἐκκλινής, ές, auswärts geneigt, gekrümmt, Arist. physiogn. 15.8.