ἔκκλητος
ἔκκλητος, selected to judge; subject to appeal
- selected to judge or arbitrate on a point, ἐ. πόλις an umpire city, Aeschin. 1.89, IG 2(2).111.49, al., cf. Plu. Apophth. Lac. 2.215c; ἐν ἐκκλήτῳ δικάσασθαι Michel 1335.30; δίκην ὠφληκὼς ἐν τῇ ἐ. IG 12(7).67.63 (Amorgos); χρόνος ἔ. time-limit for appeals, PRev.Laws 21.15 (iii B.C.).
- 2 οἱ ἔκκλητοι, in Sparta and elsewhere, a committee of citizens chosen to report on certain questions, X. HG 2.4.38; ἔ. Ἀργείων ὄχλος E. Or. 612, cf. 949.
- 3 subject to appeal, δίκας IG 2(2).111.74, D.C. 52.22; κρίσις PHal. 1.68 (iii B.C.); τὰς ἐκκλήτους [δίκας]..ἐφʼ αὑτὸν ποιούμενος, prob. for ἐγκ-, Arist. Oec. 1348b14; ἔκκλητον δικάζειν exercise appellate jurisdiction, D.C. 51.19.
I
1 convocado, reunido en asamblea
μολὼν γὰρ εἰς ἔκκλητον Ἀργείων ὄχλον
presentándome a la asamblea argiva
• subst. οἱ ἔκκλητοι los miembros de la asamblea, la asamblea
πορεύει δ' αὐτὸν ἐκκλήτων ἄπο Πυλάδης δακρύων
Pílades, llorando, lo retira de la asamblea a Orestes
2 subst. τὸ ἔ. asunto, motivo de que se trata en reunión, comidilla
μή ποτε ποιήσῃ σε ... λαλιὰν ἐν πόλει καὶ ἔκκλητον λαοῦ
no sea que te convierta en habladuría en la ciudad y en motivo de reunión del pueblo
II
1 árbitro πόλις ἔ. ciudad árbitro a que se apela para mediar en litigios o contenciosos
εἰ μὲν τοίνυν ἦν ὁ ἀγὼν οὑτοσὶ ἐν πόλει ἐκκλήτῳ
ἐν τῇ ἐκκ]λήτῳ πόλει Ἀθήνησι
ἑλομένων ἔκκλητ[ον τὴν Λα]μιέων πόλιν
• subst. ἡ ἔ. ciudad árbitro
ἐπικριθῆναι ἐν τῆι ἐκκλήτωι <ἐν> ἑξαμήνωι
ταύτας (sc. δίκας) μὴ ναι δικάσασθαι μήτε αὐτ μήτε ἐν ἐκκλήτῳ μηδαμ
2 de apelación
ἔ. δίκη
juicio de apelación, apelación ante una instancia superiorἔ. γέγ[ονεν ἡ δίκ]η, ὥστε ἐν ἀκεραίῳ εἶναι
τὰ ἔκκλητα (sc. δικαστήρια)
tribunales de apelaciónἔκκλητοι χρόνοι
plazos de apelación
• susbt. ἡ ἔ. juicio de apelación, apelación
ἔκκλητοι ἃς ἐποιήσαντο ... ἀπὸ τοῦ δικαστηρίου
apelaciones realizadas contra (las decisiones adoptadas por) el tribunalἔκκλητον δικάζειν
juzgar casos de apelaciónἐπιδίδωμί σοι ταύτην τὴν ἔκκλητον
ἐκκλήτοις ὡς ἐν δημοσίῳ δικαστηρίῳ χρησάμενος
3 de pers., dud. que apela, que reclama una revancha
οὐδενὸς ἀνθρώπων δηρεισαμένου περὶ νείκης εἰς ἔριν ἐκλήτου (sic) δεύτερον ἀντιάσαι
- selected to judge or arbitrate on a point, ἐκκλ. πόλις an umpire city, Aeschin.: —οἱ ἔκκλητοι, in Sparta, a committee of citizens chosen for special business, Xen.