ἐκκυμαίνω
ἐκκυμαίνω, to wave from the straight line
ἐκκῡμ-αίνω,
- swerve, bulge from the straight line, of a line of soldiers, X. An. 1.8.18, cf. Demetr. Eloc. 84.
- 2 cause to burst from their sockets, τὤμματα Herod. 6.68.
- II Pass., to be cast up by the waves, D.H. 10.53; ὑπὸ τῆς θαλάσσης Plu. Isid. 2.357a.
I intr. salirse del límite
ἐξεκύμαινέ τι τῆς φάλαγγος
una parte de la falange desbordaba la línea
• desbordarse el mar, Demetr.Eloc.84
• fig.
τὤμματ' ἐξεκύμηνα
los ojos se me salieron de las órbitas por el asombro
II tr.
1 arrojar a la playa c. ac. de pers.
ὃν οἱ ... χειμῶνες ἐπὶ τὸν Φαιάκων ἔλεον ἐξεκύμηναν
al que (Odiseo) las tempestades arrojaron a la piedad de los feaciosτῶν σωμάτων ἐκκυμαινομένων
ὑπὸ τῆς θαλάσσης
2 hacer hervir, sobreexcitar
τὴν ὄρεξιν εἰς ἀλλοτρίας ἡδονάς
ἐκ·κυμαίνω [ῡ]
1 intr. déborder comme un flot montant, en parl. d’une ligne de soldats, Xén. An. 1, 8, 18 ||
2 tr. rejeter avec la vague, d’où au pass. être rejeté par les flots, DH. 10, 53 ; Ath. 283c.
ἐκκυμαίνω, [ῡ], auswogen,
a) durch die Wellen auswerfen, πρὸς τὰς ἀκτάς Dion.Hal. 10.53 ; ἐπὶ τοὺς αἰγιαλοὺς ἐκκυμανθείς Ath. VII.283c, wie Plut. Is. et Os. 15 ; ἐκκεκύμασμαι hat Suid. – Uebertr.
b) im Marschieren über die Linie herauskommen, Xen. An. 1.8.18.
a) durch die Wellen auswerfen, πρὸς τὰς ἀκτάς Dion.Hal. 10.53 ; ἐπὶ τοὺς αἰγιαλοὺς ἐκκυμανθείς Ath. VII.283c, wie Plut. Is. et Os. 15 ; ἐκκεκύμασμαι hat Suid. – Uebertr.
b) im Marschieren über die Linie herauskommen, Xen. An. 1.8.18.
ἐκκυμαίνω
fut. ανῶ
- to wave from the straight line, of a line of soldiers, Xen.