ἐκπέποται
ἐκπέποται, 3 sg. pf. Pass. of ἐκπίνω, Od. 22.56.
ἐκπέποται, v. ἐκπίνω.
ἐκπέποται
3 sing. pf. pass. ἐκπίνω.
ἐκπέποται : see ἐκπίνω.
3 sing. pf. pass. ἐκπίνω.