ἐκπέλει
ἐκπέλει, ‘tis permitted
ἐκπέλει, impers.,
- = ἔξεστι, it is permitted or allowed, S. Ant. 478:— Hsch. has ἐξέπηλεν (leg. ἐξέπελεν) · ἐξεγένετο.
impers. es lícito, está permitido
οὐ γὰρ ἐκπέλει φρονεῖν μέγ' ὅστις δοῦλός ἐστι τῶν πέλας
no debe tener pensamientos orgullosos quien es esclavo de los de alrededorἐξέπελεν· ἐξεγένετο
ἐκ·πέλει, il est permis, Soph. Ant. 478.
Étym. ἐκ, πέλω.
ἐκπέλει, impers. = ἔξεστι, Soph. Ant. 474.
ἐκπέλει
impers. 3rd sg ἐκ-πέλει
= ἔξεστι
- ʼtis permitted, Soph.